O nas

Nazwa Fundacji Drabina Rozwoju symbolizuje pokonywanie kolejnych progów, poziomów, barier w życiu człowieka.
Wspinanie się po szczeblach jak każdy proces wymaga wysiłku, jednak w efekcie uczymy się sztuki odnajdywania własnej drogi rozwoju i wychodzenia z trudności.
Owocuje to poznaniem głębiej siebie oraz odkryciem drzemiących w nas możliwości.
W ten sposób uczymy się pokonywania przeciwności i rozwijamy swoją osobowość. Gdy po szczeblach wchodzimy coraz wyżej, łatwiej jest sprostać zadaniu i spojrzeć na problem z innej perspektywy

Inspiracją powstania Fundacji stało się nasze głębokie przekonanie, że warto pomagać i towarzyszyć ludziom w ich osobistej drodze do spełnionego życia.

Wierzymy w to, że korzenie naszej drogi życiowej i naszego osobistego ludzkiego spełnienia leżą w rodzinie, w której dostajemy pierwsze, ale też najważniejsze przekazy o świecie, nas samych i innych ludziach.
To, co otrzymaliśmy od najbliższych staje się budulcem i fundamentem nas samych i niewątpliwie wpływa na to, kim jesteśmy i jak żyjemy.
Nasz osobisty posag rodzinny wnosimy w tworzone przez nas rodziny i dajemy naszym dzieciom, by mogły rozwijać się i stawać się dojrzałymi ludźmi.
We wszystkich przełomach i ważnych wydarzeniach życiowych konfrontujemy się z naszymi własnymi rodzinnymi posagami.
Ludzkie jest to, że nie jesteśmy wyposażeni idealnie, że nasi rodzice nie zawsze są wstanie dać nam, wszystko to, co jest nam potrzebne, częstokroć nie mogą nam tego dać, gdyż sami nie dostali tego od własnych rodziców.
Dlatego też przechodzenie własnej drogi życiowej jest często drogą pełną zakrętów, pustych miejsc, smutków ale też radości i spełnienia. Często sięgamy po to czego potrzebujemy i za czym tęsknimy, ale też często zmagamy się trudnościami w dbaniu o swoje pragnienia, poczuciem zagubienia i samotności.
Wierzymy, że nasze życie nie jest zdeterminowane raz na zawsze i jest szansa na znalezienie siebie i swojego miejsca w życiu.

Fundacja towarzyszy i pomaga:

1. Rodzicom w przygotowaniach do narodzin ich dzieci, w byciu w dobrej ,,karmiącej’’ z nimi relacji w pierwszych latach ich życia.
2. Kobietom odnajdywać się w rzeczywistości łączenia wielu ról życiowych, tak by nie zagubić swoich osobistych potrzeb.
3. Rodzicom przeżywającym dramat poronienia czy śmierć narodzonego dziecka.
4. Młodzieży w trudnym procesie dojrzewania, separacji i stawania się odrębnym człowiekiem.
5. Osobom, które z różnych powodów znalazły się na marginesie życia społecznego, by znalazły w sobie wiarę, że można zacząć jeszcze raz budować swoje życie.
6. Rodzicom w radościach i troskach związanych z procesem wychowywania i wypuszczania swoich dzieci w świat.
7. Dzieciom, których rodzinne wyposażenie utrudnia lub uniemożliwia im rozwój, by zaczęły ufać, że istnieje alternatywa dla różnego rodzaju ucieczek od trudnej rzeczywistości.
8. Samotnym matkom , które na swoich barkach noszą odpowiedzialność za siebie i dziecko, by uwierzyły, że nie są osamotnione, a ich dzieci, by nie straciły wiary w możliwość spełnionego dorosłego życia.